Loading...

Over onze bakkerij

Het verhaal over de bakker in Meersel-Dreef

Een familietraditie van vader op zoon

Meersel-Dreef

Bakkerij Van Den Broek wordt overgenomen. Gelukkig verdwijnt onze warme bakker niet uit ons dorp, want dat zou toch een gemis betekenen. De geur van warme broodjes: het water komt je telkens weer in de mond als je er passeert.

In den beginne

Huidige uitbater Nico van den Broek weet niet alles meer hoe het allemaal was begonnen, maar het zou best kunnen dat deze bakkerij ook al (bijna) een honderdjarige is. Vader Kees (Cornelius) van den Broek kocht, voor zijn huwelijk, op 12 september 1952 van de bakkersfamilie Wilhelmus Smits-Maas, op de Dreef een huis met bakkerij en tuin, alsook volgens de notariële akte: “de handelszaak en verder alle machines en benodigdheden dienende tot uitbating van de bakkerij en winkel, begrijpende deegkneder met elektrische motor, weegschaal met gewichten, alle soorten broodplaten, vormen en allerlei kleine bakkersgerieven, verder nog winkeltoog, automatische balans, uitstalling, schabben en bokalen”.Bakkersfamilie Smits-Maas was er eigenaar sinds 1927, zodat de Dreveniers sinds mensenheugenis een warme bakker in hun midden hadden. Kees van den Broek (° 16 juli 1925) was een zoon van Klaas Van Den Broek uit het Nederlandse Galder, net over de Nederlandse grens, wonende in het pand genaamd “Grenshof”, hoek vormend met de huidige Nederlandse Markweg. Grootvader Klaas van den Broek had er een bakkerij, slachterij en café. De appel is dus nooit ver van de boom gevallen. Zo grootvader, zo vader, zo kleinzoon, vandaar vermoedelijk de lekkere appeltaarten.

Bakker Kees van den Broek

Kort na de aankoop van het pand, brandt de bakkerij tot de grond toe af, vermoedelijk door een kortsluiting, en Kees van den Broek herbouwt de bakkerij zoals deze er nu nog staat. Kees van den Broek trouwt ondertussen met Rit (Maria) Verkooien, en zij krijgen twee zonen Nico (1954) en Jos (1958). De oudste zoon Nico volgt de opleiding tot bakker met gunstig gevolg in het Provinciaal Instituut PIVA te Antwerpen, nog steeds de referentie op het gebied van horecaopleidingen. Toen was je al met 15 jaar afgestudeerd en Nico mocht weldra in de bakkerszaak van thuis werken, weliswaar achter de schermen. En dan slaagt het noodlot toe: geheel onverwacht sterft bakker Kees van den Broek op 5 september 1976, slechts 51 jaar oud. Echtgenote Rita en zoon Nico zetten de bakkerij verder, veel keuze is er niet.

Bakker Nico van den Broek

Door haar centrale ligging en door de vele zondagse kerkgangers uit Nederland, was de bakkerij een goeddraaiende zaak. Maar het is wel hard werken. In de week begint de bakkerij ‘s morgens al vanaf half 2 en eindigt het bakken omstreeks 10 tot 12 uur afhankelijk van de bestellingen. In het weekeinde wordt er ‘s avonds al vanaf 9 uur gebakken, om meestal door te gaan tot de volgende middag om 12 uur. En daarna, hup naar bed, want een bakker slaapt overdag en werkt ‘s nachts. Men zegt wel eens: zijn broodje is gebakken, maar men mag niet vergeten dat de bakker een weinig sociaal leven heeft.Gelukkig kon de bakker rekenen op zijn echtgenote Monique van Lysebeth en zijn trouw personeel met name bakker Tom Peeters (18 dienstjaren) uit Breda en winkelbediende Gerda Van Bavel uit Meerle (22 dienstjaren). In het weekeinde wordt de toonbank gelukkig gedaan door weekendhulp.

De nieuwe bakker Rolf van den Broek

Nadat de bakkerswinkel onverwacht enkele weken gesloten was, heropende Rolf van den Broek op 12 november opnieuw de bakkerij onder zijn eigen naam, want een warme bakker in het dorp, dat is toch pure verwennerij.